Karmimy piersią

Karmienie piersią? Tak! Duże TAK!
Nie będę mądrzyć się czym jest mleko mamy dla dziecka itd. Chciałam tylko o tym co nam daje karmienie...
Tysię karmiłam 13 miesięcy, wtedy to moje plecy zastrajkowały i musiałam przyjąć serię zastrzyków. Jednak noszenie dziecka startującego z wagi urodzeniowej na poziomie 5100g dało mi się we znaki. Mimo, że Tysia była cycoholikiem to koniec karmienia przyjęła wybitnie spokojnie jak na nią! I dobrze, bo ja to przeżyłam. Nie byłam gotowa...
Teraz mam kolejną możliwość. Mam synka - kolejnego cycoholika :) Mruczenie podczas częstowania się mlesiem jest bardzo rozczulające. To nic, że Tyś nadal budzi się w nocy z częstotliwością noworodka... Napije się łyczków kilka i śpi! Śpi spokojnie, nie rozbudza się, IQ rośnie ;) W ciągu dnia też podpija. A że ja leń jestem nieraz to mam przy sobie picie o idealnej temperaturze, we właściwej ilości i składzie. Butelek nie posiadamy, a niedawno wyposażyliśmy się w kubek z dziubkiem. To nam wystarczy...
Cyś ma też cudowne właściwości kojące! Po szczepieniu malutek natychmiast przestaje płakać. Płacz zamienia w mruczenie ;)

Jakby ktoś miał ochotę porozmawiać, porzebował wsparcia, porady nt. karmienia piersią to zapraszam!

Jeszcze jakiś czas temu jakby mi ktoś powiedział, że będą mamą na pełny etat - spacerującą, karmiącą piersią dziecię swe na łonie natury, uprawiającą warzywka, przygotowującą przetwory, szydełkującą to z pewnością nie uwierzyłabym! Szczególnie w to "na pełny etat" ;) A teraz... proszę... tak właśnie jest i jestem szczęśliwa!